Het rendement op een aandelenbelegging wordt door een combinatie van onzekere factoren bepaald. Behalve bedrijfsresultaten en toekomstverwachting van de bedrijven waarin men investeert, spelen onder andere rentestand en inflatie een rol. Is de rente hoog dan zijn de aandelenkoersen geneigd te dalen, omdat beleggers dan liever kiezen voor veilig sparen. Investeringen in bedrijven zijn in die situatie ook relatief duur en de bedrijfsopbrengsten daardoor lager.
Centrale banken verhogen graag de rente als de inflatie toeneemt, omdat een hogere rente de bestedingen en investeringen en dus de inflatie afremt. Overheden zien daarentegen liever een lagere rente, omdat die de rentelasten van staatsschulden drukt. Toenemende inflatie wordt dan op de koop toegenomen. Macro-economische maatregelen hebben dus een grote invloed op de aandelenkoersen. Hoe dit werkt en hoe een langeretermijnbelegger met deze onzekerheden kan omgaan vragen we aan Martine Hafkamp, algemeen directeur van Fintessa Vermogensbeheer.
Valt er met rentemaatregelen altijd tegen inflatie op te boksen?
“Niet per sé. Een hogere rente alleen is niet altijd voldoende om inflatie effectief af te remmen en kan contraproductief werken. Een hogere rente in combinatie met een bezuinigende overheid heeft wel een sterk remmend effect. Dit zal echter niet snel gebeuren want het kan de economie in een recessie storten en weinig politici in de westerse wereld zullen een dergelijke recessie bewust willen riskeren. Door rentes laag te houden wordt een recessie voorkomen en stijgen de aandelenkoersen, maar met inflatie als neveneffect. Dat remt de reële vermogensgroei van beleggers dan weer af natuurlijk.”
Zijn de markten nog wel ‘eerlijk’? Het stimuleren van beurskoersen met lagere rentes lijkt momenteel niet echt nodig.
“Op basis van de huidige koerswaarderingen lijken de beurzen op dit moment inderdaad geen extra stimulans nodig te hebben. De gedachte dat de centrale bank en de overheid in geval van nood weer als ‘reddende engel’ zullen optreden om een recessie te voorkomen zorgt al voor een afnemende risicoperceptie en dus hogere koersen. Beleggers durven meer risico te nemen omdat ‘het toch wel goed komt’. Dat is gevaarlijk. Het zou beter zijn wanneer centrale banken de markten weer meer aan hun lot overlieten. Af en toe een stevige correctie is goed voor het risicobewustzijn.”
En die vrijheid hebben de centrale banken dus niet meer?
“De centrale banken zijn feitelijk een belangrijke speler op de beurs geworden, die de volatiliteit op de markten probeert te drukken. In die zin zijn de centrale banken niet echt onafhankelijk meer. Staatsschulden zijn zo hoog dat ze hun beleid daaraan ondergeschikt moeten maken. Dat hoeft niet te betekenen dat ze dat in opdracht doen van de overheid, maar wel dat ze weinig ruimte over hebben voor eigen beleid.”
Hoe ga je daar als langetermijnbelegger mee om? Hebben bedrijfsresultaten nog wel genoeg invloed op de koersen, of wordt de beurs meer door monetair beleid bepaald?
“Beleggers kopen aandelen om te kunnen profiteren van de verwachte winst van een bedrijf. De bedrijfsresultaten worden echter in hoge mate beïnvloed door de rente. Bedrijven lenen geld, aandelen moeten concurreren met obligaties en spaarrekeningen en de toekomstige winsten moeten tegen de actuele rente worden verdisconteerd. De rente wordt weer bepaald door economische groei, vraag naar geld, inflatie, geopolitieke onzekerheid, etc. Als langetermijnbelegger moet je je er bewust van zijn dat dit allemaal meespeelt. Maar de bedrijfsresultaten blijven uiteindelijk leidend. Beleggen in sterke bedrijven met een goede concurrentiepositie is de minst riskante wijze om inflatoire risico’s te bestrijden. Sterke bedrijven kunnen hun prijzen verhogen zonder hun marktpositie geweld aan te doen. En zo kunnen ze hun winstgevendheid op peil houden. Daarom moet je juist beleggen bij inflatie. Spaarders teren in op hun koopkracht door inflatie. Met beleggen kun je dit voorkomen.”
Is het raadzaam om in ‘tastbare’ assets te investeren, zoals goud of vastgoed? Die hebben een concrete waarde en zijn daardoor minder gevoelig voor geldontwaarding.
“Zij kunnen een plaats hebben in de beleggingsportefeuille naast aandelen. Het beste is om heel breed te spreiden, dus in zoveel mogelijk verschillende beleggingscategorieën. Bij Fintessa beleggen we hoofdzakelijk in een reeks aandelen, goed gespreid over sectoren, om het risico te beperken. We hebben een sterke voorkeur voor liquide, goed verhandelbare beleggingen. Daardoor valt veel vastgoed af. Goud zou in een beursgenoteerde vorm kunnen, maar is niet altijd een goede bescherming tegen inflatie gebleken. Bij Fintessa nemen we net zoveel risico als afgesproken met de cliënt. De afgelopen jaren zijn wij er heel goed in geslaagd de koopkracht van onze cliënten niet alleen te behouden, maar ook substantieel te laten groeien.”
www.fintessa.nl
