Op het eerste gezicht lijkt de wereldeconomie door de geopolitieke problemen van de laatste tijd behoorlijk in gevaar. Het afsluiten van de Straat van Hormuz doet de energieprijzen sterk stijgen, de oorlog met Iran verloopt niet naar Amerikaanse wens, en dan zijn er nog de vele andere onzekerheden die de regering Trump met zich meebrengt, waaronder de onvoorspelbaar wisselende handelstarieven. Desondanks blijven de beurzen steeds beter presteren, met weliswaar geregeld behoorlijke koersdips, maar over het algemeen toch altijd nog topniveaus. Waar ligt de oorzaak van dit enthousiasme en hoe gaan beleggers hiermee om?
Business-as-usual
Martine Hafkamp, algemeen directeur van Fintessa Vermogensbeheer, is niet verbaasd over de huidige beurssituatie: “Beleggers gaan ervan uit dat er binnen afzienbare tijd waarschijnlijk een eind komt aan de huidige onrust in het Midden-Oosten. Iran en de Verenigde Staten hebben er geen van beiden belang bij dat dit oneindig lang gaat duren. De aandelenbeurzen bevinden zich in een langdurige uptrend, waarin de koersen over de lange termijn blijven stijgen ondanks tussentijdse correcties. Het is business-as-usual als de koersen 10 tot 20 procent dalen, want het komt uiteindelijk altijd weer goed. Dit stimuleert bij beleggers het motto dat je moet kopen als de kanonnen bulderen. Wanneer je wacht tot ze weer zijn opgeborgen ben je te laat. De markten lopen nu vooruit op een naoorlogse periode.”
De markt heeft altijd gelijk, klopt dat?
“De oorlog met Iran heeft nadelige economische gevolgen voor de hele wereld, niet alleen wegens de verstoring van olie en gastransporten, maar ook van andere cruciale grondstoffen als kunstmest, helium, etc. die ook van groot belang zijn voor de wereldeconomie. Dat is niet in iedere oorlog het geval. Daarom worden sommige conflicten door de markten voor kennisgeving aangenomen. Het is cynisch, maar beleggers zijn pas geïnteresseerd zodra hun eigen (financiële) belang wordt geschaad. Blijkbaar zien ze nog geen direct gevaar op dit moment.
De markt heeft altijd gelijk, daar kun je je maar beter bij neerleggen, ook al valt dat niet altijd te beredeneren. Wel kan de markt soms wat overdrijven. Er heerst angst om de boot te missen. Het eind van de oorlog wordt al ingeprijsd. Alleen wanneer deze oorlog langer gaat duren of volledig uit de hand loopt wordt het anders. Dat nieuws zit nog niet in de koersen verwerkt. Dat is terecht, want het is nog geen nieuws.”
Zijn beleggers niet wat overenthousiast?
“Beleggers hebben hun lesjes geleerd. De mens is vindingrijk en komt tegenslagen wel te boven. De afgelopen decennia waren er steeds (ernstige) crises. Telkens werd het einde van de wereld voorspeld, maar ook telkens herstelden de markten weer, soms zelfs vrij snel. Denk aan de kredietcrisis, de eurocrisis, corona en de oorlog in Oekraïne. De markten daalden steevast stevig, maar herstelden vervolgens weer. Serieuze beleggers weten dat inmiddels. Bovendien kennen ze Trump intussen ook een beetje. Daarom blijven ze ook deze keer weer rustig zitten en laten zich niet door sentiment leiden”
Hebben de hoge aandelenindices niet ook te maken met de AI-belofte? Heeft die beleggingscategorie nog potentieel?
“De AI-aandelen (voornamelijk grote technologiefondsen) hadden voor deze oorlog al een stevige correctie ondergaan. Veel beleggers verwachten dat de forse investeringen niet allemaal winst zullen opleveren en straks afgeschreven moeten worden. De oorlog heeft dat
nog iets verder verhevigd. Van te hoger koersen is bij veel van deze fondsen geen sprake meer. Sterker nog, sommige zijn goedkoop en instapwaardig geworden. De geluiden uit de techindustrie lijken te duiden op een AI-revolutie die doorgaat. Chips zijn niet aan te slepen, de resultaten van chipproducenten bevestigen dat. Als reden wordt steeds AI vermeld.”
Hoe gaat Fintessa met deze markt om?
“Fintessa is een vermogensbeheerder, geen speculant. We laten ons niet leiden door de waan van de dag, maar richten ons op de lange termijn, zonder de korte termijn uit het oog te verliezen. Juist de lange termijnbeleggers worden nu voor hun vasthoudendheid beloond. Er was voor hen weinig reden om uit te stappen. De recente dip gaf lange termijnbeleggers juist gelegenheid om bij te kopen of in te stappen. Veel muteren in dit soort situaties is doorgaans geen rendabele strategie. Wel hebben wij onlangs een oliedienstverlener gekocht voor onze portefeuille. Er zal immers veel kapotgeschoten materiaal moeten worden gerepareerd. Dat is mooi meegenomen, maar uiteindelijk is de kwaliteit van de bedrijven waar je in belegt veel belangrijker dan het moment waarop je koopt.”
