BELEGGEN IN 2022: idealisme kan onzekere rendementen relativeren

In de afgelopen tijd van corona en coronamaatregelen, is het lastiger geworden om geld uit te geven. Winkelen kan online, maar op vakantie gaan, vliegen, uit eten gaan en naar het café gaan is toch een stuk minder makkelijk. Het inkomen opsparen is dan een voor de hand liggende oplossing. Misschien zijn er nog slechte tijden op komst, of juist hele goede, en het is mooi als het kapitaal in de tussentijd rendeert. Het probleem is dat het steeds lastiger wordt om goed renderende bestemmingen te vinden, die ook nog veilig zijn. Ofwel: welke stabiele belegging biedt in 2022 een rendement waaraan men wat overhoudt?

GEEN VEILIGE HAVENS MEER

Volgens Roelof Salomons, hoogleraar beleggingstheorie en vermogensbeheer aan de Rijksuniversiteit Groningen en columnist bij De Financiële Telegraaf, bestaan zulke beleggingen niet meer: “Veilige havens zijn er niet. Er zijn nog wel stabiele, weinig volatiele vermogenscategorieën, en er zijn ook nog categorieën met een positief reëel rendement, maar de combinatie niet. Daarvoor is de rente te laag en de inflatie te hoog.” Vroeger gaven de staatsobligaties een veilig rendement, met behoorlijke rentes bij een lage inflatie, maar stabiliteit betekent nu verlies. “Alleen als je risico en beweeglijkheid accepteert, heb je kans op een beter rendement, met aandelen, vastgoed, grondstoffen of infrastructuur.”

GEVAAR VAN BUBBELVORMING

Salomons praat niet alleen over 2022. Hij verwacht dat er misschien wel jarenlang geen vermogenscategorieën zullen zijn waarvan de verwachte rendementen die van het verleden zullen overtreffen of zelfs maar evenaren. “Wen daar maar aan.” De boosdoener is dat de rentes inmiddels nul en negatief zijn, waardoor de waarderingen van alle categorieën flink zijn opgelopen. Dat proces is al zo’n dertig jaar aan de gang. De rente is alleen maar gedaald, en de koersen versus winsten van bedrijven en de prijzen versus huren van vastgoed zijn steeds verder gestegen. “En als waarderingen hoog zijn, dan zijn verwachte rendementen laag. Dat waarderingen oplopen kan best nog even doorgaan, maar er zit natuurlijk wel een grens aan wat de belegger bereid is te betalen. Het gevaar van bubbelvorming dient zich dan aan. Beleggen is een beloning voor het nemen van risico en nu spaarrekeningen niets meer opleveren wordt dat een perverse prikkel. Niet iedereen kan risico’s dragen, maar juist in een riskante periode als deze beseffen velen dat niet.”

IDEALISME KAN HET RENDEMENT RELATIVEREN

Een heel andere benadering is om niet alleen naar de opbrengsten te kijken, maar te beleggen vanuit een ‘hoger doel’, dat het accent op rendementen relativeert. Men belegt dan deels om de wereld, of een aspect daarvan, te helpen. Dan komt men al snel bij duurzaamheid uit. Hester Holtland, senior projectmanager bij de Vereniging van Beleggers voor Duurzame Ontwikkeling (VBDO), geeft leiding aan een onderzoek naar duurzaam beleggen door particulieren in Nederland. Volgens Holtland geeft idealisme een extra dimensie die de rendementseis wat minder belangrijk maakt. “Beleggers bepalen op idealistische gronden waar ze hun geld in willen investeren. Overigens is het hardnekkige idee dat duurzaam beleggen een lager rendement betekent wel achterhaald. Het rendement wordt juist gestimuleerd doordat bedrijven die duurzaamheid meenemen in hun bedrijfsvoering over het algemeen beter presteren. Rendement kan dus wel degelijk een argument zijn om duurzaam te beleggen.”

Er zijn verschillende gradaties duurzaamheid. De meest betrokken keuze is ‘impactbeleggen’: de belegger wil zoveel mogelijk invloed uitoefenen en steekt zijn geld in bedrijven of fondsen waarmee hij of zij zich verbonden voelt. Een omgekeerde benadering is het uitsluiten van sectoren waar men niets mee te maken wil hebben. Daar tussenin zitten de ESG-normen, waarin beleggers het milieu, sociale normen en ondernemingsbestuur een rol laten spelen. “Bij een bank kan men in fondsen beleggen waarvan de beheerder actief aandeelhouderschap uitvoert, kritische gesprekken voert met bedrijven waarin hij wil beleggen, en gaat stemmen op aandeelhoudersvergaderingen. Als belegger heb je dan indirect een grotere invloed dan je als eenling zou hebben.”

VAN FOSSIEL NAAR GROEN

Een probleem met duurzaam beleggen is de groeiende populariteit van de term. Volgens Holtland mag elk product zich duurzaam noemen. “Groen beleggen is een beschermd begrip, maar duurzaam niet. Daarom is het belangrijk dat beleggers weten waarin ze investeren. Dat is lastig en vergt onderzoek.” Gelukkig heeft de EU-wetgeving ingevoerd waarmee ze indirect financiering van de energietransitie van fossiel naar groen wil stimuleren. Financiële instellingen moeten sinds maart 2021 open zijn over hoe duurzaam hun producten werkelijk zijn, en de transparantie-eisen worden in de toekomst nog verzwaard. “Elke instelling wil natuurlijk als beste naar voren komen, en zal daarom zijn criteria aanscherpen. Dat betekent een boost voor duurzaamheid en meer geldstromen die kant op. Een grote impact dus, die ook de koersen op kan stuwen.”

Leuk artikel?

Share on facebook
Share on Facebook
Share on twitter
Share on Twitter
Share on linkedin
Share on Linkdin
Share on pinterest
Share on Pinterest

Laat een reactie achter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Gerelateerde Artikelen

Ontvang het laatste nieuws

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

En mis nooit meer een artikel.